Sunday, March 26, 2006

Deus, Montréal, 25 mars 2006.

Deus dus.
Geen grote T/W weide, geen Ancienne Belgique maar een bescheiden zaaltje te Montréal, 1 hoog. Stel u er een flink uit de kluiten gewassen living bij voor, met – een ruwe schatting – 150 man (M/V) publiek.
Wie dat publiek al was, we hebben er het raden naar maar het bestond alleszins uit een strikt minimum aan Vlamingen (en de occasionele Ollander).

Deus dus. Of nee, eerst het voorprogramma. De eerste 2 songs waren (veel)belovend, maar dan waren ze er aan voor de moeite (en wij samen met hen). Te veel naar Thom Yorke geluisterd dachten we zo (gelukkig hadden we eraan gedacht ons van oordoppen te voorzien, waardoor denken nog enigszins te doen was).

Dan een hoop technisch gedoe op het podium, van de Vlaamse Deus-roadies, dat gelukkig maar een halfuurtje in beslag nam.

En dan, Deus dus. Van rond de pot te draaien is nog niemand beter geworden, dus: Deus is gewoon grote klasse, een groep van wereldniveau die spijtiggenoeg maar niet bekend raakt bij het grote publiek buiten de Benelux.

Tom Barman stond op 2 meter van onze neuzen autoritair zijn groep te leiden, Mauro Pawlowski – onze persoonlijke favoriet – combineert feilloos gitaarspel, zang, cool zijn en sympathiek overkomen, Klaas Janzoons stond zelfzeker te multi-instrumentaliseren en het spelplezier was vanop kilometers afstand van Alan Gevaerts gezicht af te lezen.
Geen pose, geen ellenlange bindteksten (“Merci” zei Barman tussen de nummers door), wel prachtige interpretaties van oude en nieuwe nummers.

Gaat dat zien ! Sire, er zijn nog Belgen.

1 Comments:

At 6:40 AM, Blogger lucenicole said...

This comment has been removed by a blog administrator.

 

Post a Comment

<< Home